Sienna Rose beleeft op papier een droommaand. Drie van haar dromerige, jazzy soultracks staan in Spotify’s Viral Top 50. Haar populairste nummer, Into the Blue, is inmiddels meer dan vijf miljoen keer gestreamd. Als deze lijn zich doorzet, lijkt Rose hard op weg om een van de grote nieuwe muziekdoorbraken van het jaar te worden.
Maar er is één groot probleem: alles wijst erop dat Sienna Rose helemaal niet bestaat.
Streamingdienst Deezer, dat speciale tools heeft ontwikkeld om AI-muziek te detecteren, liet aan de BBC weten dat “veel van haar albums en nummers op het platform zijn herkend en gemarkeerd” als computergegenereerd. Wie beter kijkt, ziet inderdaad opvallende signalen die wijzen op een AI-artiest.
Zo heeft Rose geen actieve socialmediaprofielen, heeft ze nooit live opgetreden, bestaan er geen videoclips en bracht ze in extreem korte tijd een enorme hoeveelheid muziek uit. Tussen 28 september en 5 december verschenen minstens 45 tracks op verschillende streamingdiensten. Zelfs Prince, bekend om zijn tomeloze creativiteit, zou moeite hebben gehad dat tempo bij te houden.
Haar inmiddels gedeactiveerde Instagram-account toonde een reeks opvallend gelijkende portretfoto’s, met het wazige, onnatuurlijke licht dat vaak wordt geassocieerd met AI-gegenereerde beelden. Op Tidal wordt Rose bovendien gekoppeld aan folk- en ambientalbums uit vorig jaar, waarbij telkens andere zangeressen op de hoes staan afgebeeld.
Ook de muziek zelf roept vragen op. Nummers als Into the Blue en Breathe Again klinken als een mix van Norah Jones en Alicia Keys: zachte jazzy gitaarlijnen en fluweelachtige vocalen. Toch horen luisteraars zogenoemde “AI-artefacten”. In tracks als Under the Rain en Breathe Again is een constant sissend geluid te horen, een kenmerk dat vaak voorkomt bij muziek die is gegenereerd met apps als Suno of Udio.
Volgens Deezer-onderzoeker Gabriel Meseguer-Brocal ontstaat dit door de manier waarop AI-muziek wordt opgebouwd. “De software begint met witte ruis en verfijnt dat tot muziek. Tijdens het toevoegen van lagen en instrumenten ontstaan fouten,” legt hij uit. Die fouten zijn voor het menselijk oor nauwelijks hoorbaar, maar via wiskundige analyses eenvoudig te herkennen. Ze functioneren als een digitale vingerafdruk waarmee zelfs te achterhalen is welke software is gebruikt.
Ook voor gewone luisteraars zijn er subtielere signalen: inconsistente drumritmes, vlakke songteksten en een zanglijn die nooit echt losbreekt. Die generieke klank was voor sommigen de doorslag. TikTok-muziekcriticus Elosi57 noemt het een “uncanny valley”-gevoel: “Ik vond het leuk, maar iets klopte niet. Toen ik haar profiel bekeek, wist ik: dit is AI.”
Toch trapten veel mensen erin. Zelfs Selena Gomez gebruikte het nummer Where Your Warmth Begins als achtergrondmuziek bij een Instagram-post over de Golden Globes. De track werd later verwijderd toen de twijfels over Rose’ identiteit toenamen, maar de aandacht was toen al enorm. Veel fans reageerden teleurgesteld. “Zeg alsjeblieft dat ze echt is,” schreef iemand op Threads. Een ander merkte op: “De muziek is niet slecht, maar zodra je weet dat het AI is, voelt het zielloos.”
De kwestie rond Sienna Rose staat niet op zichzelf en raakt aan een groter probleem binnen de muziekindustrie. AI-software wordt steeds beter en clone-artiesten concurreren inmiddels rechtstreeks met echte muzikanten. In Zweden werd deze week nog een hit van de hitlijsten gehaald nadat bleek dat de artiest Jacub niet bestond.
Voor platenmaatschappijen en techbedrijven is de aantrekkingskracht duidelijk: een project als Sienna Rose kost vrijwel niets om te lanceren, maar levert naar schatting zo’n 2.000 pond per week aan royalties op. Ter vergelijking: in de K-popindustrie investeren labels gemiddeld één miljoen dollar per groepslid per jaar.
Opvallend is dat meerdere nummers van Rose worden toegeschreven aan het Amerikaanse indielabel Broke, bekend van virale successen als bbno$ en Ndotz. Op hun website staat Rose echter niet vermeld. Wel staat daar het Britse danceproject Haven, dat vorig jaar in opspraak raakte vanwege een nummer met een AI-kloon van Jorja Smiths stem. De BBC heeft Broke en een ander label, Nostalgic Records, benaderd voor opheldering, maar nog geen reactie ontvangen. Nostalgic Records omschrijft Rose als “London-based” en noemt haar “een verhalenverteller van het hart”.
Volgens Deezer is inmiddels 34 procent van alle nieuwe uploads op het platform AI-gegenereerd – zo’n 50.000 nummers per dag. Anderhalf jaar geleden was dat nog slechts 5 à 6 procent. Bandcamp ging deze week nog een stap verder en verbood alle AI-muziek volledig. Spotify zegt zich te richten op het bestrijden van “schadelijke” AI-content, zoals spam en imitatie van bestaande artiesten, maar reageerde niet specifiek op de zaak-Sienna Rose.
Of Sienna Rose nu een echte, extreem teruggetrokken zangeres is of een volledig digitaal product: haar verhaal laat zien hoe dun de scheidslijn tussen mens en machine in de muziekwereld inmiddels is geworden.
